Log in Username Password
Log me on automatically each visit    
Register
Register
Log in to check your private messages
Log in to check your private messages
AnimeClipse Forum Index » Ghost Hound / Shinreigari (DROPPED)

Σημειώσεις Επεισοδίων Ghost Hound
View previous topic :: View next topic  
Author Message


Joined: 11 Jan 2006
Posts: 886
Location: All my GHOSTs are HOUNDing me...








Post Posted: Tue Jan 15, 2008 1:07 pm
Post subject: Σημειώσεις Επεισοδίων Ghost Hound
Reply with quote

Σε αυτή την ενότητα του forum, θα βρίσκετε σημειώσεις για κάθε επεισόδιο της σειράς Ghost Hound.

Επεισόδιο 1

Επεισόδιο 2

Επεισόδιο 3

Επεισόδιο 4

Επεισόδιο 5

Επεισόδιο 6


Last edited by Raziel666 on Wed Apr 16, 2008 6:49 pm; edited 6 times in total
Back to top
View user's profile Send private message Visit poster's website


Joined: 11 Jan 2006
Posts: 886
Location: All my GHOSTs are HOUNDing me...








Post Posted: Tue Jan 15, 2008 1:08 pm
Post subject: 1ο Επεισόδιο
Reply with quote

(Τίτλος Επεισοδίου) Meisekimu 「明晰夢」
Τα Διαυγή Όνειρα. Λέγονται επίσης και «ξύπνημα στην συνειδητοποίηση», «συνειδητό όνειρο», «συνειδητό ονείρεμα» και «φωτεινό όνειρο». Ένα διαυγές όνειρο είναι ένα όνειρο στο οποίο το άτομο έχει επίγνωση του γεγονότος ότι κοιμάται ενώ το όνειρο βρίσκεται σε εξέλιξη. Κατά τη διάρκεια τέτοιων ονείρων, είναι δυνατόν να ασκηθεί συνειδητός έλεγχος στους χαρακτήρες του ονείρου και το περιβάλλον, καθώς και να πραγματοποιηθούν πράξεις οι οποίες κάτω από άλλες συνθήκες δε θα ήταν δυνατόν να πραγματοποιηθούν. Τα διαυγή όνειρα λέγεται ότι είναι υπερβολικά αληθοφανή και έντονα.


(5:45) Ο ναός Matsuo Jinja είναι αφιερωμένος στον θεό Matsuo-sama 「松尾様」, ο οποίος είναι ο προστάτης θεός της ποτοποιίας σάκε.


(6:00) Το Genmai-shu 「玄米酒」 φτιάχνεται από μη-αποφλοιωμένο ρύζι και μαγιά κρασιού για τη ζύμωση. Είναι αρκετά γλυκό, απαλό στη γεύση και υγιεινό.


(11:20) Γίνεται ένα λογοπαίγνιο με το επίθετο του παιδιού που πλησιάζει (Oogami) και της λέξης λύκος στα Ιαπωνικά (ookami 「狼」).


(16:29) Είναι περίεργος για το όνομα του Tarou επειδή οι εφημερίδες συνηθίζουν να μην αποκαλύπτουν τα ονόματα ανθρώπων που εμπλέκονται σε σοβαρά γεγονότα.


(25:02) Kakuriyo 「隔離世」
Ο κρυφός κόσμος. Ο κόσμος των ανθρώπων ονομάζεται utsushiyo, δηλαδή ο ορατός ή ανοιχτός κόσμος. Kakuriyo σημαίνει κρυφός ή αόρατος κόσμος. Είναι ο κόσμος των θεών και των πνευμάτων, ενώ ερμηνεύεται και ως ο κόσμος μετά το θάνατο.

Utsushiyo 「現世」
Ο πραγματικός κόσμος στον οποίο ζουν τα ανθρώπινα όντα. Ο φανερός κόσμος σε αντίθεση με τον κρυφό κόσμο (kakuriyo), τον παράδεισο (takama no hara 「高天原」), την αιώνια γη (tokoyo no kuni 「常世の国」), και τον κόσμο των νεκρών (yomi no kuni 「黄泉の国」). Αν και ο utsushiyo θεωρείται εξαρχής ατελής σε σύγκριση με τον takama no hara, συμμορφώνεται στη θέληση της Amaterasu Ômikami (「天照大御神」, θεάς που έχει αποκτήσει τη χάρη του ήλιου) και έχει εξαγνιστεί και καθαγιαστεί για τη λατρεία των θεών.


Last edited by Raziel666 on Tue Jan 15, 2008 4:15 pm; edited 1 time in total
Back to top
View user's profile Send private message Visit poster's website


Joined: 11 Jan 2006
Posts: 886
Location: All my GHOSTs are HOUNDing me...








Post Posted: Tue Jan 15, 2008 1:11 pm
Post subject: 2ο Επεισόδιο
Reply with quote

(Τίτλος Επεισοδίου) E.M.D.R. 「眼球運動による脱感作と再処理」
Σύντμηση για το Eye Movement Desensitization and Reprocessing (Απευαισθητοποίηση και Επανεπεξεργασία μέσω Οφθαλμικών Κινήσεων).

Η μέθοδος E.M.D.R. αναπτύχθηκε το 1987 από την Dr. Francine Shapiro, Ψυχολόγο Senior Research Fellow στο Mental Research Institute στο Palo Alto, στις ΗΠΑ.

Είναι μια ψυχολογική μέθοδος για τη θεραπεία βιωματικών διαταραχών και συναισθηματικών δυσχερειών που οφείλονται σε επώδυνες εμπειρίες, που προκαλούνται από τραυματικά συμβάντα όπως η εξάντληση μάχης των στρατιωτών, επιθέσεις και φυσικές καταστροφές έως δύσκολα γεγονότα της παιδικής ηλικίας, ασθένειες, ατυχήματα κ.α.

Η E.M.D.R. είναι μια σύνθετη μέθοδος ψυχοθεραπείας που συνδυάζει στοιχεία από εδραιωμένες κλινικές θεωρητικές κατευθύνσεις, συμπεριλαμβανομένης της ψυχοδυναμικής, της γνωσιακής, της συμπεριφορικής και της προσωποκεντρικής.

Η E.M.D.R. αποτελείται από μια προσέγγιση οκτώ φάσεων που βασίζεται σε ένα μοντέλο επεξεργασίας πληροφοριών που θεωρεί ότι η παθολογία οφείλεται σε αντιληπτικές πληροφορίες που έχουν αποθηκευτεί δυσπροσαρμοστικά.

Η θεραπεία E.M.D.R. εστιάζει στα αντιληπτικά στοιχεία της μνήμης (συγκινησιακό, γνωσιακό και σωματικό) ώστε να επισπεύσει την πρόσβαση και την επανεπεξεργασία των γεγονότων που προκαλούν δυσφορία και να διευκολύνει μια συνοδευτική διαδικασία μάθησης.

Ειδικότερα, η E.M.D.R. έχει σκοπό:
α) τη διευκόλυνση της επίλυσης αναμνήσεων από προηγούμενες εμπειρίες (πχ. εξαγωγή ενδοσκόπησης, γνωσιακή αναδιοργάνωση, προσαρμοστικές συγκινήσεις και σωματικές αντιδράσεις),
(β) την απευαισθητοποίηση ερεθισμάτων που ενεργοποιούν-πυροδοτούν δυσφορία στο παρόν ως αποτέλεσμα εξαρτημένης μάθησης δεύτερης τάξης (second-order conditioning)
(γ) την ενσωμάτωση προσαρμοστικών στάσεων, δεξιοτήτων και επιθυμητών συμπεριφορών για βελτιωμένη λειτουργία στο μέλλον.


(7:27) Ο.Β.Ε. (από τα αρχικά του Out of Body Experience, δηλαδή Εξωσωματική ή Εξωϋλική Εμπειρία). Στα Ιαπωνικά, συναντάται και ως taigairidatsu taiken 「体外離脱体験」.

Σύμφωνα με τον Hunt (1995), η εξωσωματική εμπειρία είναι μία συνειδησιακή εμπειρία η οποία χαρακτηρίζεται από μετατόπιση του ενεργειακού πεδίου του νου και της συνείδησης, καθώς και του «σκηνικού πλαισίου».

Η εξωσωματική εμπειρία είναι αυτή κατά την οποία ένα άτομο «βγαίνει» από το σώμα του με την μορφή (ή μάλλον με τη μη-μορφή) πνεύματος, που κάποιοι αποκαλούν «αστρική προβολή», και περιφέρεται υπεριπτάμενο.

Πολλά άτομα υποστηρίζουν ότι έχουν ζήσει τέτοιες εμπειρίες κατά την διάρκεια σοβαρών εγχειρήσεων και υπό την δράση του αναισθητικού, άλλοι/ες καθώς βρίσκονταν αναίσθητοι/ες ή σε κώμα μετά από ατύχημα. Επίσης, εξωϋλικές εμπειρίες αναφέρονται να συμβαίνουν συχνά υπό την επήρεια ναρκωτικών ουσιών (συνήθως LSD). Κάποιοι άνθρωποι ισχυρίζονται ότι μπορούν να προκαλέσουν στον εαυτό τους και να ελέγξουν με την αυτοσυγκέντρωση τέτοιες καταστάσεις. Περιγράφουν τον εαυτό τους ως πνεύμα που πλέει προς κάποιο ασαφές άσπρο φως ή ως πνεύμα που πετάει έξω από το δωμάτιο και περιφέρεται πάνω από την πόλη και βλέπει ή ακούει διάφορα πράγματα.

Η ψυχολόγος και ερευνήτρια Susan Blackmore μετά από μελέτη πολλών περιπτώσεων κατέληξε σε αρνητικό συμπέρασμα ως προς την αντικειμενική ύπαρξη της εξωσωματικής εμπειρίας (ως τέτοιας δηλαδή και όχι ως απλό προϊόν παραισθήσεων, πολύ ζωντανών ονείρων κτλ.). Ενδιαφέρον στοιχείο των ερευνών, υπήρξε το γεγονός ότι ενώ οι μάρτυρες ήταν ιδιαίτερα περιγραφικοί ως προς την εξωσωματική τους εμπειρία, συναντούσαν μεγάλες δυσκολίες στο να εκφράσουν επαρκώς το πώς κατανοούν και βιώνουν την εσωσωματική εμπειρία, τί εννοούν δηλαδή όταν λένε ότι "βρίσκονται μέσα" σε ένα σώμα.


(8:41) Pachinko 「パチンコ」, είναι μία Ιαπωνική παιχνιδομηχανή που χρησιμοποιείται για ψυχαγωγία αλλά και για απονομή βραβείων. Ανήκει στην ίδια κατηγορία με τα φλιπεράκια. Αν και αρχικά ήταν αυστηρά μηχανικές, οι μοντέρνες μηχανές pachinko είναι μια διασταύρωση μεταξύ ενός φλίπερ και ενός κουλοχέρη.

Οι μηχανές αυτές βρίσκονται διάσπαρτες σε μαγαζιά που ονομάζονται «αίθουσες pachinko», οι οποίες συχνά έχουν κι ένα μικρό αριθμό ηλεκτρονικών παιχνιδιών με κερματοδέκτη.
Οι μοντέρνες μηχανές pachinko είναι προσαρμόσιμες σε μεγάλο βαθμό ώστε να κρατούν αμείωτο το ενδιαφέρον των θαυμαστών τους.


(16:37) Ο Ryuujin 「龍神」 είναι ένας Θεός Δράκος. Σύμφωνα με την Ιαπωνική μυθολογία είναι ο θεός της Θάλασσας και μπορεί να εμφανιστεί με τη μορφή δράκου ή ανθρώπου.


(19:08) P.T.S.D.
Σύντμηση για την Post Traumatic Stress Disorder (Μετατραυματική Διαταραχή του Στρες).

Άτομα που έχουν περάσει κάποια μείζονα τραυματική εμπειρία, όπως πόλεμο, βασανιστήρια, αυτοκινητιστικό ατύχημα, πυρκαγιά ή προσωπική βία, μπορεί να αισθάνονται τρόμο ακόμα και αν έχει περάσει μεγάλο χρονικό διάστημα από τότε που συνέβη το τραυματικό γεγονός. Δεν προσβάλλονται από τη μετατραυματική αγχώδη διαταραχή (P.T.S.D.) όλοι όσοι έχουν ζήσει κάποια τραυματική εμπειρία.

Τα άτομα που πάσχουν από P.T.S.D. «ξαναζούνε» συνέχεια την τραυματική εμπειρία μέσω απρόσκλητων και βασανιστικών αναμνήσεων, όπως εφιάλτες ή εικόνες από το παρελθόν (flashback). Τα flashback συχνά προκαλούνται από αφορμές που έχουν σχέση με την τραυματική εμπειρία, και τις οποίες το άτομο προσπαθεί να αποφύγει. Είναι επίσης χαρακτηριστικό του PTSD το άτομο να αισθάνεται «μουδιασμένο» συναισθηματικά.
Back to top
View user's profile Send private message Visit poster's website


Joined: 11 Jan 2006
Posts: 886
Location: All my GHOSTs are HOUNDing me...








Post Posted: Fri Feb 15, 2008 5:00 pm
Post subject: 3ο Επεισόδιο
Reply with quote

(Τίτλος Επεισοδίου) Phobia Exposure 「恐怖症曝露」
Phobia Exposure, είναι η Έκθεση σε Φοβική Κατάσταση. Η θεραπεία έκθεσης εμπλέκει την έκθεση του υποκειμένου σε παράγοντες που του προκαλούν ενοχλήσεις ή ανησυχία προκαλώντας έτσι ερεθίσματα, επιτρέποντας παράλληλα στην ενόχληση να εκτονωθεί. Αυτή η διαδικασία υποβαθμίζει σταδιακά την προκαλούμενη ενόχληση-ανησυχία και ο ασθενής μπορεί να ξεπεράσει με τον καιρό τη φοβία του όπως για παράδειγμα την ακροφοβία (ο φόβος του ύψους). Η πιο κοινή προσέγγιση της έκθεσης του υποκειμένου σε ερεθίσματα είναι η «εμβύθισή» του σε ένα εικονικό περιβάλλον με τη χρήση Head Mounted Display (HMD). H συσκευή συνδέεται σε υπολογιστή που την τροφοδοτεί με εικόνες που συμβαδίζουν με την κατεύθυνση στην οποία κοιτά ο χρήστης. Σταδιακά ο ασθενής μεταφέρεται σε “in vivo” θεραπεία όπου εκτίθεται σε πραγματικές καταστάσεις.

Τα πολλά πλεονεκτήματα που επιφέρει η εικονική πραγματικότητα στη θεραπεία έκθεσης υποσκελίζουν τα ελάχιστα μειονεκτήματα. Ένα από τα πλεονεκτήματα είναι η μείωση του κόστους. Στη συμβατική θεραπεία, καταστάσεις της πραγματικής ζωής μπορεί να είναι πολυδάπανες στο να διεξαχθούν ή δύσκολες στο να διευθετηθούν για τους ασθενείς. ʼλλο ένα θετικό σημείο είναι η παροχή ερεθισμάτων σε ασθενείς με αδύναμη φαντασία. Επίσης η δυνατότητα διενέργειας της θεραπείας στο ιδιωτικό περιβάλλον του ιατρού μπορεί να αποτρέψει την πιθανότητα της δημόσιας έκθεσης του ασθενή.


(4:29) HMD

Από τα αρχικά του Head Mounted Display (Συσκευή Απεικόνισης). Πρόκειται για συσκευές απεικόνισης που φοριούνται στο κεφάλι ως μέρος ενός κράνους. Οι συσκευές αυτού του είδους τοποθετούν μια μικρή οθόνη μπροστά από κάθε μάτι. Συνήθως υπάρχουν ενσωματωμένοι ανιχνευτές κίνησης και η εικόνα που βλέπει κάποιος προσαρμόζεται κάθε φορά στην κίνηση του κεφαλιού. Σε πολλές περιπτώσεις επίσης, χρησιμοποιούνται συνδυασμοί οπτικών φακών και κατόπτρων ώστε να μεγεθύνεται η εικόνα που φτάνει στα μάτια του χρήστη και να καλύπτει όσο το δυνατό μεγαλύτερο μέρος του οπτικού του πεδίου. Οι κυριότεροι τύποι HMDs είναι οι:
>LCD display HMD. Χρησιμοποιούν μικρά LCDs για την απεικόνιση της σκηνής.

>Projected HMD. Χρησιμοποιούν οθόνη παρόμοια με τη CRT, εκτός από το γεγονός ότι ο φώσφορος διεγείρεται από φως που προέρχεται από οπτικές ίνες και όχι από καθοδικό σωλήνα.

>Small CRT HMD. Χρησιμοποιούν δύο μικρές CRT οθόνες.


(4:29) Γυροσκόπιο

Το γυροσκόπιο είναι μια συσκευή η οποία μπορεί να διατηρεί σταθερό τον προσανατολισμό της μέσω της περιστροφής των μερών της και της αρχής της διατήρησης της στροφορμής. Εφευρέθηκε από τον Jean Bernard Léon Foucault το 1852, ο οποίος προσπάθησε με αυτή να αποδείξει την περιστροφή της Γης. Πρόκειται για μια διάταξη όμοια με εκείνη που φέρεται η σχολική υδρόγειος σφαίρα.

Αντί όμως της υδρογείου φέρεται μια μεταλλική στεφάνη που μπορεί να περιστρέφεται δεξιά ή αριστερά. Αυτή η στεφάνη φέρει δεύτερη εσωτερική που στηρίζεται με συνδέσμους σε οριζόντια διάταξη, ως προς την εξωτερική, δυνάμενη έτσι να περιστρέφεται ελεύθερα με φορά πάνω ή κάτω. Στην εσωτερική αυτή στεφάνη συγκρατείται εσωτερικά σε κάθετη διάταξη σε σχέση με τη προηγούμενη ο «σφόνδυλος» που αποτελεί μια μικρή σφαίρα που περιστρέφεται υπό μορφή σβούρας. Τα σημεία έδρασης της κάθε στεφάνης καθώς και του σφονδύλου εξασφαλίζουν την ακώλυτη περιστροφή όλων των τμημάτων της διάταξης, δηλαδή του γυροσκοπίου σαν σύνολο.


(9:41) T.F.T.

Από τα αρχικά του Thought Field Therapy (Θεραπεία Νοητικού Πεδίου). Πρόκειται για μια θεραπεία που αναπτύχθηκε από τον Αμερικανό ψυχολόγο Roger Callahan. Οι υπέρμαχοί της λένε ότι μπορεί να θεραπεύσει διάφορες νοητικές και σωματικές ασθένειες, μέσω ειδικών ελαφρών χτυπημάτων σε μεσημβρινά σημεία στο πάνω σώμα και στα χέρια.

Η θρυλική ιστορία για τη γέννηση του T.F.T. πριν από 25 περίπου χρόνια έχει ως εξής : Ο Callahan είχε μία ασθενή, την Mary, η οποία υπέφερε από μία βαριάς μορφής φοβία του νερού - ακόμα και στο μπάνιο δεν μπορούσε να ανεχτεί περισσότερο από μερικούς πόντους νερό, και πάλι με δυσφορία, ενώ δεν μπορούσε να βγει από το σπίτι της όταν έβρεχε! Εργαζόταν για την περίπτωσή της επί 18 μήνες, χρησιμοποιώντας πολλές διαφορετικές προσεγγίσεις όπως Πελατοκεντρική Θεραπεία, Ορθολογική-Συγκινησιακή Θεραπεία, Συστηματική Απευαισθητοποίηση, Ύπνωση και άλλες μεθόδους, αλλά εκείνη εξακολουθούσε να φοβάται ότι το νερό μπορεί να τη σκοτώσει.

Σε μία συνεδρία ο Callahan καθοδήγησε την Mary να κάνει ελαφρά κτυπήματα με το δάκτυλο στο σημείο εκκίνησης του μεσημβρινού του στομάχου, κάτω από το μάτι. Η Mary με τον τρόπο αυτό ανακουφίστηκε από τη φοβία και ο Callahan για επιβεβαίωση την πήγε κοντά σε μία πισίνα, όπου η Mary όχι μόνο δεν φοβήθηκε, αλλά παραλίγο να βουτήξει στο νερό (δεν το έκανε όμως, διότι όπως ανέφερε φυσικά δεν ήξερε κολύμπι!).
Το γεγονός αυτό στάθηκε η αφορμή ώστε ο Dr. Callahan να αναπτύξει στις αρχές της δεκαετίας του '80 το T.F.T., με μία σειρά «αλγορίθμων» κτυπήματος σε συγκεκριμένα σημεία βελονισμού, καθένας από τους οποίους ήταν κατάλληλος για συγκεκριμένες δυσλειτουργίες και παθήσεις. Ακόμα και τα ίδια σημεία μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν με διαφορετική σειρά, δημιουργώντας έτσι διαφορετικούς αλγορίθμους.


(13:50) Jichinsai 「地鎮祭」
επίσης γνωστό και ως Ji Matsuri 「地祭」
Η τελετή Jichinsai είναι μία Σιντοϊστική τελετή που έχει ως στόχο να ηρεμήσει το θεό (kami) της γης, όποτε ξεκινάει η ανέγερση ενός νέου κτιρίου ή άλλου οικοδομήματος. Πιστευόταν (και ακόμα πιστεύεται) ότι χωρίς να ζητηθεί η άδεια από το θεό της γης, οποιοδήποτε οικοδόμημα θα εξόργιζε το θεό και θα οδηγούσε στην καταστροφή του οικοδομήματος.

ʼλλος ένας στόχος αυτής της τελετής είναι να διασφαλίσει ότι η κατασκευή θα προχωρήσει απρόσκοπτα, χωρίς καθόλου ατυχήματα.


(19:45) Kameiwa

Πρόκεται για σύνθεση δύο λέξεων, του kame 「亀」 που σημαίνει χελώνα και του iwa 「岩」 που σημαίνει βράχος.


(18:37) Kimodameshi 「肝試し」
Το Kimodameshi (Δοκιμασία Θάρρους) είναι ένα παιχνίδι παρόμοιο με τα στοιχειωμένα σπίτια των λούνα παρκ. Δυάδες εφήβων (συνήθως ζευγάρια) διαπραγματεύονται για μια νυχτερινή διαδρομή που θα πρέπει να είναι όσο πιο τρομαχτική είναι δυνατόν. Το μονοπάτι περνάει από προσεχτικά σχεδιασμένα μυστηριώδη μέρη, από τα οποία μερικές φορές πετάγεται κάποιος ντυμένος με στολή φαντάσματος για να αυξήσει τον φόβο αυτών που το διασχίζουν. Δεν είναι τα τυπικά στοιχειωμένα Αμερικάνικα σπίτια – δηλαδή δεν υπάρχουν αιμοσταγείς και αιμοδιψείς σχιζοφρενείς που κρατούν μαχαίρες και κυνηγούν τους νέους. Αν μη τι άλλο, είναι μια ευκαιρία για τους (συνήθως ντροπαλούς) Ιάπωνες εφήβους να βρεθούν με άλλα άτομα.

Μερικές φορές, οι ομάδες προκύπτουν στην τύχη, κάτι που δίνει πολλές ευκαιρίες σε άτομα να μετανιώσουν που έγιναν ομάδα με τον «λάθος» σύντροφο.
Back to top
View user's profile Send private message Visit poster's website


Joined: 11 Jan 2006
Posts: 886
Location: All my GHOSTs are HOUNDing me...








Post Posted: Wed Feb 27, 2008 10:13 am
Post subject: 4ο Επεισόδιο
Reply with quote

(Τίτλος Επεισοδίου) Altered States of Consciousness 「変成意識」
Η Μεταβαλλόμενη Κατάσταση Συνείδησης (Altered States of Consciousness)είναι οποιαδήποτε διανοητική κατάσταση διαφέρει από την κανονική κατάσταση συνείδησης ενός ατόμου. Τον όρο επινόησε ο ψυχολόγος Charles Tart και περιγράφει προσωρινές αλλαγές της αφυπνισμένης κατάστασης συνείδησης.

Τα μέσα για την επίτευξη μεταβαλλόμενης κατάστασης συνείδησης ποικίλουν. Μπορούν να είναι φυσικά, όπως το αλκοόλ, οι ναρκωτικές ουσίες, τα όνειρα, η στέρηση ύπνου και οι παραισθήσεις ή αποτέλεσμα κάποιας εφαρμοσμένης τεχνικής, όπως η ύπνωση, ο διαλογισμός και η αισθητηριακή αποστέρηση.

Κατά τη σαμανική έκσταση το άτομο στέκει έξω από τον εαυτό του σε μια μεταβαλλόμενη κατάσταση συνείδησης. Σε αυτή την κατάσταση συνείδησης οι σαμάνοι ισχυρίζονται ότι μπορούν να αποκτήσουν γνώση, καθοδήγηση και θεραπευτικές δυνάμεις.


(21:48) Achime
Το Achime no Waza 「阿知女の技」 είναι μια αρχαία Σιντοϊκή ψαλμωδία που σχετίζεται με μια θεότητα του αιγιαλού. Ο ιερέας απαγγέλει «Ω» για να καλέσει τη θεότητα στο χώρο.


(24:36) Εξόδιο Μυστήριο
Εξόδιο Μυστήριο (ελληνική απόδοση του Rite of Passage), είναι μια τελετή που γίνεται για να σημειωθεί μια αλλαγή στην κοινωνική ή σεξουαλική ζωή κάποιου. Τα Εξόδια Μυστήρια, είναι τελετές που ακολουθούν γεγονότα όπως η γέννηση ενός παιδιού ή άλλες σημαντικές στιγμές, όπως η εφηβεία, το πλήρωμα του χρόνου, ο γάμος και ο θάνατος.

Σύμφωνα με τον Arnold van Gennep (23 Απριλίου 1873 – 1957, Γάλλο εθνογράφο και λαογράφο), τα εξόδια μυστήρια χωρίζονται σε τρεις κατηγορίες:

> Τελετές αποχωρισμού: Προηγούνται χρονικά από τη φυσική απομάκρυνση από την οικογένεια ή την ομάδα.
> Τελετές περιθωριοποίησης: Ορίζουν μια πιο βαθμιαία μετάβαση.
> Τελετές ένταξης: Εισάγουν το άτομο σ' ένα νέο κοινωνικό σύνολο.

Η βάπτιση και η πρώτη κοινωνία στους Καθολικούς ή ο χορός των ντεμπιτάντ στα δεκαοκτώ, αποτελούν τυπικές τελετές ένταξης. Η συνταξιοδότηση στοιχειοθετεί τη σύγχρονη τελετή αποχωρισμού. Το ίδιο ισχύει και για το γάμο, αφού χωρίζει τους νεόνυμφους από την πατρική στέγη. Αντίθετα, ο αρραβώνας σηματοδοτεί μια όχι και τόσο αιφνίδια αλλαγή, επομένως συνιστά τελετή περιθωριοποίησης. Οι κηδείες, πάλι, συμβάλλουν στην ψυχολογική ενίσχυση των οικείων του εκλιπόντος μετά το πλήγμα του θανάτου.
Οι τελετουργίες είναι οικουμενικές, πρεσβεύει ο κλασικός φιλόλογος και άριστος γνώστης της Ελληνικής Μυθολογίας Walter Burkert. Αλλάζουν ως προς τη μορφή, όχι όμως ως προς την ουσία. Οριοθετούν τους σταθμούς στη ζωή των ανθρώπων και συμβάλλουν στην καταπολέμηση του άγχους απέναντι στις αλλαγές και στο άγνωστο που μας περιμένει. Τελετουργικά υπάρχουν και στις σύγχρονες κοινωνίες. Για παράδειγμα, ο χορός αποφοίτησης δε διαφέρει πολύ ως προς τη σημασία του από τις ιεροτελεστίες των Μασάι στην Τανζανία, οι οποίοι όταν ενηλικιώνονται σκοτώνουν ένα λιοντάρι και κόβουν τα μαλλιά τους σε ένδειξη ωριμότητας.
Back to top
View user's profile Send private message Visit poster's website


Joined: 11 Jan 2006
Posts: 886
Location: All my GHOSTs are HOUNDing me...








Post Posted: Tue Apr 15, 2008 5:25 pm
Post subject: 5ο Επεισόδιο
Reply with quote

(Τίτλος Επεισοδίου) O.B.E. 「体外離脱体験」
Βλ. σχετική σημείωση στο 2ο επεισόδιο.


(3:38) Tamanuke 「魂抜け」
(11:25) Yuutai Ridatsu 「幽体離脱」
Ακόμα δύο λέξεις που χρησιμοποιούν οι Ιάπωνες για την εξωσωματική εμπειρία (O.B.E., βλ. σημειώσεις 2ου επεισοδίου).


(12:47) Tōji 「杜氏」
Είναι η λέξη που περιγράφει τον επικεφαλής παραγωγής του σάκε στην Ιαπωνία. Πρόκειται για μια δουλειά που εμπνέει αρκετό σεβασμό στην Ιαπωνική κοινωνία, με τους tōji να θεωρούνται ισότιμοι με τους μουσικούς ή τους ζωγράφους.

Ιστορικά, ο τίτλος του tōji περνάει από πατέρα σε γιο. Στις μέρες μας, οι tōji είναι είτε βετεράνοι εργάτες από άλλα ποτοποιία, είτε εκπαιδεύονται σε πανεπιστήμια.

Η σημασία του τίτλου αυτού, είναι στην κυριολεξία «ο Κύριος Tō». «Tō» (στα Κινέζικα Dù 「杜」) είναι ένα Κινέζικο επίθετο. Η χρήση του τίτλου αυτού, αποτίει φόρο τιμής στον εφευρέτη του Κινέζικου κρασιού, τον Dù Kāng (「杜康」). Το όνομα του Dù έχει χρησιμοποιηθεί αμέτρητες φορές στην Κινέζικη ποίηση και λογοτεχνία.


(13:00) Shikomi 「仕込」
Η λέξη shikomi (που σημαίνει ετοιμασία) χρησιμοποιείται εδώ για να περιγράψει τη γιορτή που γίνεται κατά την έναρξη της διαδικασίας παραγωγής σάκε.


(11:31) Ινστιτούτο Monroe
Το Ινστιτούτο Monroe (The Monroe Institute - TMI, Farber, Virginia USA) είναι ένα μη κερδοσκοπικό εκπαιδευτικό και ερευνητικό ίδρυμα που είναι αφιερωμένο στην εξερεύνηση της ανθρώπινης συνείδησης. Είναι ο τόπος όπου συμβαίνουν καθημερινά «εξωσωματικές εμπειρίες». Στον ναό αυτό του New Age μπορεί να διδαχθεί κανείς τις τεχνικές του Remote Viewing (RW) από αποφοίτους των παραψυχολογικών κατασκοπευτικών προγραμμάτων του αμερικανικού στρατού. Τα προγράμματα του Ινστιτούτου διευθύνει ο F. Holmes Atwater, παλιός επιχειρησιακός αξιωματικός και εκπαιδευτής των αμερικανικών κυβερνητικών προγραμμάτων RW στον Κλάδο Στρατιωτικής Αντικατασκοπείας.

Το Ινστιτούτο προέκυψε από την πειραματική εργασία του Robert Monroe, παραγωγού ραδιοφωνικών και τηλεοπτικών εκπομπών, που ενδιαφέρθηκε για την έρευνα της ανθρώπινης συνείδησης στα τέλη της δεκαετίας του '50, όταν άρχισε να έχει αυτό που αργότερα ονομάσθηκε «εξωσωματική εμπειρία». Η πρώτη του σκέψη ήταν ότι υπέφερε από κάποιου είδους νοητική ασθένεια. Όταν ο γιατρός του δεν βρήκε κανένα πρόβλημα, ο Monroe αποφάσισε να ερευνήσει ο ίδιος το ζήτημα. Ξεπερνώντας σιγά-σιγά το φόβο του θανάτου που πάντα συνοδεύει ανάλογες εμπειρίες, κατορθώνει όχι μόνο να ελέγξει την όλη διαδικασία «αποκοπής» από το υλικό του σώμα, αλλά και να εξερευνήσει και να χαρτογραφήσει όλη την περιοχή του αοράτου που βρίσκεται πάνω και έξω από τις γνωστές μας πέντε αισθήσεις. Έχοντας βεβαιωθεί ότι η ανθρώπινη συνείδηση επιβιώνει μετά το φυσικό θάνατο και έχοντας έρθει σε επαφή με πολλές μη-υλικές οντότητες, ο Monroe αφιέρωσε όλη την υπόλοιπη ζωή του στην αφύπνιση των συνανθρώπων του. Ανακαλύπτοντας, μάλιστα, ότι ορισμένα ηχητικά ερεθίσματα συγχρονίζουν τα δύο ημισφαίρια του εγκεφάλου μας προκαλώντας συγκεκριμένες αλλαγές στη συνείδηση, ίδρυσε το 1971 το περίφημο Ινστιτούτο Ερευνών Monroe, μέσω της προηγμένης τεχνολογίας του οποίου μπορεί ο καθένας να βιώσει το γεγονός ότι είμαστε κάτι πολύ περισσότερο από το υλικό μας σώμα!

Σύμφωνα με την επίσημη βιογραφία του Monroe: «Στα χρόνια που ακολούθησαν, ο κ. Monroe και η ομάδα του άρχισαν να πειραματίζονται στο εργαστήριό τους με μέσα και μεθόδους διέγερσης και ελέγχου διαφόρων μορφών συνείδησης. Ως ειδικοί στην δημιουργία προτύπων «ενεργών» ήχων (effective sounds), χρησιμοποίησαν αυτή την βάση για την έρευνά τους». Για όσους τον ξέρουν, «ο Monroe δεν ήθελε να γίνει γκουρού. Η προσέγγισή του στο θέμα ήταν περισσότερο επιστημονική».

Το 1974, το εργαστήριο ονομάσθηκε Ινστιτούτο Monroe και το 1975 οι ερευνητές του είχαν ανακαλύψει (και κατοχυρώσει) την ακουστική τεχνολογία Hemi-Sync (σύστημα ηχητικής καθοδήγησης). Το Ινστιτούτο Monroe αντιμετωπίζει έντονο ανταγωνισμό στον χώρο του από ένα άλλο κέντρο που ονομάζεται Synchronicity Center.

Το Hemi-Sync είναι η ανακάλυψη-κλειδί για την κληρονομιά του Monroe. Όχι μόνο αποτέλεσε την πλατφόρμα και την βάση για τις κασέτες και τα CD που κυκλοφόρησε, τα οποία είναι εξαιρετικά ανταγωνιστικά στην αγορά του New Age ως βοηθήματα για χαλάρωση και αυτοσυγκέντρωση, αλλά ενέπνευσε και πολλούς μιμητές του, ακόμα και μέσα στο Synchronicity Center. Το Hemi-Sync είναι ένα εργαλείο με το οποίο μπορεί κανείς να επιτύχει τροποποιημένες καταστάσεις της συνείδησης για τις οποίες ενδιαφερόταν ο Monroe. Πώς λειτουργεί;

Η συνεχής ηλεκτρική δραστηριότητα του εγκεφάλου καταγράφηκε αρχικά από τον Dr. Hans Berger, τον «πατέρα της Ηλεκτροεγκεφαλογραφίας», το 1924. Ο Berger περιέγραψε αυτή την συμφωνία ηλεκτρικής δραστηριότητας με όρους περιοχών συχνοτήτων: γάμμα (υψηλότερη των 30Hz), βήτα (13-30Hz), άλφα (8-12Hz), θήτα (4-8Hz) και δέλτα (χαμηλότερη των 4Hz). Παρατήρησε ότι αυτές οι περιοχές συχνοτήτων συνδέονταν πολύ λίγο με τις διαφορετικές καταστάσεις της συνείδησης. Η βήτα είναι η αφυπνισμένη, κατάσταση της εγρήγορσης. Η άλφα, η χαλαρή κατάσταση. Η θήτα, μια προσωρινή, μεταβατική κατάσταση πριν από τον ύπνο. Τέλος, η δέλτα, βαθύς ύπνος, η συχνότητα της εγκεφαλικής δραστηριότητας που είναι ταχύτερη για περισσότερες διεγερμένες καταστάσεις.

Η δουλειά του Berger επέτρεψε στους σύγχρονους ερευνητές που ενδιαφέρονταν για την συνείδηση να καταγράψουν την δραστηριότητα του εγκεφάλου και να παρατηρήσουν τις αλλαγές του, παρέχοντας έτσι μερικά εμπειρικά στοιχεία που έχουν καταγραφεί εξωτερικά και συμπληρώνουν τις εγγραφές υποκειμενικής εμπειρίας. Ο Berger ταξινόμησε απλώς την δραστηριότητα που ήδη συνέβαινε.

Η ανακάλυψη του Monroe ήταν προφανώς ένα εργαλείο για την επιτάχυνση της εναλλαγής μεταξύ αυτών των διαφορετικών περιοχών εγκεφαλικής δραστηριότητας, ένα αυτόματο κιβώτιο ταχυτήτων που βελτίωσε την μετάδοση της εξέλιξης.

Η ιδέα επηρεασμού της ηλεκτρικής συχνότητας του εγκεφάλου με ένα ηχητικό σήμα ήταν αρκετά ριζοσπαστική και παραμένει το βασικό σημείο προσηλυτισμού του Ινστιτούτου Monroe.


(11:44) Διαταραχή Αποπροσωποποίησης
Το βασικό χαρακτηριστικό της Διαταραχής Αποπροσωποποίησης (Depersonalization Disorder), είναι επίμονα ή επαναλαμβανόμενα επεισόδια αποπροσωποποίησης σε βαθμό που να προκαλούν υποκειμενική ενόχληση. Κι αυτό γιατί ήπια αποπροσωποποίηση χωρίς σημαντική ενόχληση είναι συχνό φαινόμενο - υπολογίζεται ότι συμβαίνει σε κάποια στιγμή στο 50% των νεαρών ενηλίκων ατόμων, συνήθως ύστερα από σοβαρό στρες.

Το φαινόμενο ή σύμπτωμα της αποπροσωποποίησης είναι μια διαταραχή της αντίληψης, που συνίσταται σε μεταβολή στη συνηθισμένη αίσθηση πραγματικότητας του ατόμου όσον αφορά τον εαυτό του (βλ. και Αντίληψη). Το αποτέλεσμα είναι το άτομο να νιώθει αποξενωμένο ή απομακρυσμένο από τον εαυτό του και σαν να είναι ένας εξωτερικός παρατηρητής των ψυχικών του λειτουργιών ή του σώματος του ή να νιώθει σαν μη πραγματικό, σαν να υπάρχει ή να κινείται μηχανικά σαν ρομπότ ή σαν αυτόματο ή σαν να είναι μέσα σε όνειρο ή μέσα σε ταινία. Ακόμα, το άτομο μπορεί να νιώθει ότι δεν ελέγχει τις πράξεις του και να φοβάται μήπως τρελαθεί. Σημειώνουμε, ότι όλα αυτά τα αισθήματα είναι δυστονικά προς το εγώ και ο έλεγχος της πραγματικότητας παραμένει ανέπαφος.

Συχνά η αποπροσωποποίηση (αίσθημα μη πραγματικότητας του εαυτού) συνοδεύεται από αποπραγματοποίηση (αίσθηση μη πραγματικότητας του περιβάλλοντος).

Άτομα με Διαταραχές Αποπροσωποποίησης συνήθως παρουσιάζονται για θεραπεία στην εφηβεία ή στην ενήλικη ζωή, αν και η διαταραχή μπορεί ν' αρχίζει στην παιδική ηλικία. Σπάνια. το παρουσιαζόμενο ενόχλημα είναι η αποπροσωποποίηση. Συνήθως τα άτομα με τη διαταραχή αυτή προσέρχονται για άλλα συμπτώματα όπως άγχος, πανικός ή κατάθλιψη. Πολλά άτομα θυμούνται έντονα το πρώτο επεισόδιο αποπροσωποποίησης, η έναρξη του οποίου είναι απότομη και μπορεί να συμβεί χωρίς εκλυτικό παράγοντα. Άλλοι μπορεί ν' αναφέρουν κάποιο εκλυτικό παράγοντα, όπως π.χ. το κάπνισμα μαριχουάνας ή κάποια απειλητική κατάσταση (πολεμικές μάχες, ατυχήματα, εγκλήματα κτλ.).

Τα επεισόδια αποπροσωποποίησης έχουν ποικίλη διάρκεια, από δευτερόλεπτα μέχρι ώρες, μέρες, βδομάδες ή και χρόνια. Η πορεία της διαταραχής μπορεί να είναι χρόνια και χαρακτηρίζεται από εξάρσεις και υφέσεις, οι περισσότερες από τις οποίες συνδέονται με στρεσογόνα γεγονότα π.χ. τη διακοπή κάποιας σχέσης.

Θεραπεία. Δεν υπάρχει ειδική θεραπεία για τη Διαταραχή Αποπροσωποποίησης, αν και τα αντικαταθλιπτικά και ιδιαίτερα οι εκλεκτικοί αναστολείς της επαναπρόσληψης της σεροτονίνης (π.χ. φλουοξετίνη) μπορεί ν' αποβούν αποτελεσματικά σε συνδυασμό με υποστηρικτική ψυχοθεραπεία. Επίσης, μπορεί να δοκιμασθεί ύπνωση και γνωστική συμπεριφορική θεραπεία.


(18:46) Διασχιστική Διαταραχή της Ταυτότητας
Η Διασχιστική Διαταραχή της Ταυτότητας (Dissociative Identity Disorder), παλαιότερα ονομαζόταν Διαταραχή Πολλαπλής Προσωπικότητας (Multiple Personality Disorder).

Το βασικό χαρακτηριστικό της διαταραχής αυτής είναι η ύπαρξη μέσα στο άτομο δύο ή περισσότερων ξεχωριστών προσωπικοτήτων (ταυτοτήτων) ή καταστάσεων προσωπικότητας.

Η προσωπικότητα (ή ταυτότητα ), εδώ, ορίζεται ως κάποιος σχετικά ανθεκτικός και διαρκής τύπος ή τρόπος αντίληψης, σχέσης και σκέψης για το περιβάλλον και τον εαυτό του ατόμου, που εκδηλώνεται σ' ένα ευρύ φάσμα σημαντικών κοινωνικών και προσωπικών πλαισίων και καταστάσεων. Οι καταστάσεις προσωπικότητας διαφέρουν μόνον κατά το ότι ο τύπος αυτός ή τρόπος δεν παρουσιάζεται σε τόσο ευρύ φάσμα πλαισίων και καταστάσεων. (Στην παρακάτω ανάπτυξη της διαταραχής, ο όρος προσωπικότητα περιλαμβάνει και τις προσωπικότητες (ταυτότητες) και τις καταστάσεις προσωπικότητας).

Κάθε μία από αυτές τις προσωπικότητες έχει τον δικό της ιδιαίτερο τρόπο αντίληψης, συμπεριφοράς, σχέσεων με το περιβάλλον, τύπο αναμνήσεων κτλ. Επίσης κάθε μια κυριαρχεί και ελέγχει τη συμπεριφορά του ατόμου σε διαφορετικές περιόδους. Η μετάβαση από τη μια προσωπικότητα στην άλλη συχνά είναι ξαφνική και απότομη και συχνά συνδέεται με κάποιο ψυχοκοινωνικό στρες.

Οι προσωπικότητες συνήθως είναι ξεχωριστές η μία από την άλλη και εκφράζουν διαφορετικές μη συντεθειμένες πλευρές της ταυτότητας (αλλά και της μνήμης και της συνείδησης) του ατόμου. Π.χ. ένα άτομο μπορεί να έχει μια ντροπαλή και με αναστολές προσωπικότητα (ο πιο συνηθισμένος πρωτογενής τύπος προσωπικότητας), μια άλλη που είναι ζωηρή και ελευθεριάζουσα, μια τρίτη που είναι εχθρική και καχύποπτη κ.ο.κ. Οι προσωπικότητες δίνουν διαφορετικά ονόματα στον εαυτό τους και μπορεί να αναφέρουν διαφορετικές ηλικίες (συνήθως μικρότερες από την πραγματική), διαφορετικό φύλο ή μία από την άλλη, διαφορετική καταγωγή κτλ. Η κάθε μια προσωπικότητα μπορεί να μη γνωρίζει την ύπαρξη των άλλων προσωπικοτήτων, οπότε είναι μόνον ενήμερη για περιόδους χρόνου που δεν ξέρει τι έγινε. Μπορεί, όμως, και να γνωρίζει στοιχεία ή λεπτομέρειες των άλλων προσωπικοτήτων, ν' ακούει ή να βλέπει τι κάνουν και να έρχεται σε σύγκρουση μ' αυτές.

Ο αριθμός των προσωπικοτήτων ή καταστάσεων προσωπικότητας ποικίλλει από 2 ως πάνω από 100. (Σε μία ευρεία μελέτη ο μέσος αριθμός ήταν 7 και στις μισές των περιπτώσεων πάνω από 10).

Άτομα με τη διαταραχή αυτή βιώνουν συχνά κενά της μνήμης που αντιστοιχούν στην κατάληψη του εαυτού από κάποια άλλη προσωπικότητα. Μια προσωπικότητα που θέλει να πάρει τον έλεγχο του εαυτού μπορεί να μπει στη συνείδηση του ατόμου παράγοντας ψευδαισθήσεις (π.χ. ακουστικές ψευδαισθήσεις που δίνουν εντολές).

Θεραπεία. Πολλοί κλινικοί θεωρούν ότι η μακρόχρονη ατομική δυναμική ψυχοθεραπεία μπορεί να βοηθήσει τον ασθενή να συνθέσει τις διαφορετικές προσωπικότητες σ' ένα ολοκληρωμένο εαυτό. Η ύπνωση και η συνέντευξη αμυτάλης μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν κατά τη διάρκεια της θεραπείας για να διευκολύνουν την προσέγγιση των προσωπικοτήτων. Ορισμένοι θεραπευτές χρησιμοποιούν τώρα γνωστική θεραπεία για να βοηθήσουν τη σύνθεση του εαυτού του ασθενή.

Όσον αφορά τα φάρμακα, δεν έχει βρεθεί μέχρι τώρα ειδική φαρμακευτική αγωγή. Τα αντικαταθλιπτικά μπορεί να είναι αποτελεσματικά σε συνυπάρχουσα κατάθλιψη, αν και ο ρόλος τους στη Διασχιστική Διαταραχή της Ταυτότητας δεν έχει μελετηθεί συστηματικά.


(22:45) Tengu 「天狗」
Τα Tengu (Σκυλιά του Ουρανού), είναι ένα είδος υπερφυσικών πλασμάτων που συναντώνται στην Ιαπωνική λαογραφία, τέχνη, θέατρο και λογοτεχνία. Είναι από τα πλέον γνωστά yōkai 「妖怪」, δηλαδή τα πνεύματα-τέρατα, και μερικές φορές λατρεύονται ως kami (πνεύματα ή θεοί) στο Σιντοϊσμό.

Αν και το όνομά τους είναι παρμένο από έναν Κινέζικο σκυλόμορφο δαίμονα, τα tengu αρχικά πιστευόταν ότι έπαιρναν τη μορφή αρπακτικών πουλιών, και παραδοσιακά αναπαριστώνται με χαρακτηριστικά ανθρώπων και πουλιών.

Η αναπαράσταση των πρώιμων tengu γινόταν με ράμφη, όμως συχνά ανθρωποποιούνταν ως μια αφύσικα μακριά μύτη, το οποίο σήμερα ουσιαστικά αποτελεί το χαρακτηριστικό που καθορίζει τα tengu στην λαϊκή φαντασία.

Στο Βουδισμό επί μακρόν πιστευόταν ότι τα tengu ήταν αποκρουστικοί δαίμονες και προάγγελοι του πολέμου. Ωστόσο, η εικόνα τους σταδιακά μαλάκωσε σε αυτήν του πνεύματος που (αν και ακόμα είναι επικίνδυνο) προστατεύει τα βουνά και τα δάση. Τα tengu σχετίζονται με την ασκητική πρακτική (γνωστή και ως Shugendō 「修験道」), και συχνά αναπαριστώνται με την χαρακτηριστική περιβολή των ακολούθων του, το yamabushi (「山伏」).


(24:52) Mothman
O Mothman , σύμφωνα με το θρύλο, είναι ίσως ένα από τα πιο παράξενα «πλάσματα» που γνώρισε ποτέ η Αμερικανική ήπειρος. Κόκκινα μάτια, ψηλότερο από τον άνθρωπο, μεγάλα φτερά σαν της πεταλούδας, εκπληκτική ομοιότητα με την κουκουβάγια.

Πρώτη αναφορά για τον Mothman γίνεται στην εφημερίδα New York Sun στις 18 του Σεπτέμβρη του 1877, όπου γίνεται λόγος για ένα περίεργο πλάσμα με ανθρώπινη υπόσταση αλλά με φτερά νυχτερίδας. Οι εμφανίσεις του συνεχίζονται στη Νέα Υόρκη και πιο συγκεκριμένα στο Brooklyn, μέχρι και το 1880.

Το 1966, το πλάσμα αυτό φέρεται να έχει σκορπίσει κυριολεκτικά τον τρόμο στους κατοίκους του {Point} Port Pleasant, στην πολιτεία Virginia των ΗΠΑ. Η πρώτη του αυτή επανεμφάνιση μετά από έναν περίπου αιώνα απουσίας έγινε τη νύχτα της 15ης του Νοέμβρη εκείνης της χρονιάς, κοντά σε ένα εγκαταλειμμένο εργοστάσιο με ΤΝΤ. Τη νύχτα εκείνη λοιπόν, ένα ζευγάρι, οι Scarberry και Mallette, αντιλήφθηκαν ένα «δημιούργημα» που ξέφευγε από οτιδήποτε είχαν δει ή φανταστεί ως τότε. Όταν εκείνο κινήθηκε προς την πόρτα του εργοστασίου, το ζεύγος πανικοβλήθηκε και έτρεξαν στο αυτοκίνητό τους να σωθούν. Λίγο αργότερα, αντελήφθησαν το ίδιο πλάσμα σε έναν λοφίσκο κοντά στο δρόμο. Το πλάσμα αυτό με την ανθρώπινη υπόσταση έτρεχε πίσω από το αυτοκίνητό τους. «Είχε ανθρώπινη μορφή, γκρίζο χρώμα, φτερά νυχτερίδας με ένα άνοιγμα 3 μέτρων και κόκκινα λαμπερά μάτια στο ύψος της πλάτης». Σύμφωνα πάλι με τις μαρτυρίες τους, έβγαζε κραυγές νυχτερίδας, τους ακολούθησε για αρκετή ώρα, παρά τις προσπάθειες του Roger Scarberry να το αποφύγει οδηγώντας με πάνω από 160 χιλιόμετρα/ώρα. «Διατηρούσε την ίδια ταχύτητα με εμάς», είπε ένα από τους δυο μάρτυρες. Στη συνέχεια, το ζεύγος έτρεξε στο σερίφη για να καταγγείλει το γεγονός. Πολλοί άλλοι άνθρωποι της περιοχής είδαν το Mothman στη συνέχεια, και μέχρι το Δεκέμβριο η αστυνομία ελάμβανε συνεχώς κλήσεις για παρόμοια περιστατικά και παρέμενε διαρκώς σε κατάσταση συναγερμού.

Την ίδια νύχτα που συνέβη το άνωθεν περιστατικό, ένας άλλος άνθρωπος είχε να κάνει με τον άνθρωπο-πεταλούδα. Σε μια απόσταση 135 χιλιομέτρων μακριά από το Port Pleasant όπου λαχτάρησε το ζεύγος, συγκεκριμένα στα περίχωρα του Salem, ένα άνδρας έβλεπε τηλεόραση όταν η οθόνη έγινε χωρίς λόγο απότομα μαύρη, ενώ ταυτόχρονα ακούστηκε ένας οξύς ήχος σαν μακρόσυρτο παραπονιάρικο σφύριγμα. Ο σκύλος του σπιτιού άρχισε να γαυγίζει σαν τρελός. Το σφύριγμα συνεχίστηκε ακόμα και όταν ο Partridge, ο εν λόγω άνδρας, έσβησε τελείως την τηλεόραση. Βγαίνοντας έξω είδε το σκύλο του να κοιτάζει προς την κατεύθυνση της σιταποθήκης, 150 μέτρα πέρα από το σπίτι. Στρέφοντας το φως ενός δυνατού φακού προς τα εκεί είδε «δυο στρογγυλούς κύκλους ή μάτια, που έμοιαζαν με φανούς ποδηλάτου. Κινούνταν συνεχώς και σίγουρα δεν ήταν μάτια ζώου». Το σκυλί έτρεξε προς τα εκεί. Ο Partridge το φώναξε πίσω, αλλά μάταια. Μπήκε στο σπίτι να πάρει την καραμπίνα του αλλά ήταν τόσο επηρεασμένος από τα «μάτια» που είχε δει, που σκέφτηκε πως θα ήταν πιο σοφό να μείνει στο εσωτερικό του σπιτιού. Κράτησε το όπλο στα χέρια του όλη τη νύχτα. Το πρωί ο σκύλος δεν είχε ακόμα επιστρέψει.

Δυο μέρες μετά, ο Partridge διάβασε την αναφορά που είχε κάνει το ζευγάρι που είδε το «πλάσμα». Μέσα σε αυτή γινόταν λόγος για ένα σώμα σκύλου στην άκρη του δρόμου, και λίγη ώρα αργότερα, όταν έφευγαν άρον-άρον από την περιοχή, το σώμα του σκύλου έλειπε. Ο Partridge έκανε αυθόρμητα το συσχετισμό ανάμεσα στο σώμα αυτό και την εξαφάνιση του σκύλου του. Ποτέ δεν ξαναβρήκε το ζώο του.

Στις 16 Νοεμβρίου, πραγματοποιήθηκε μια συνέντευξη Τύπου στο χώρο του δικαστηρίου της επαρχίας και το ζεύγος που είχε γίνει μάρτυρας της εμφάνισης του «πλάσματος» κοντά στο εγκαταλειμμένο εργοστάσιο επανέλαβε την ιστορία του. Ο βουλευτής Halstead που είχε γνωρίσει ήδη το ζεύγος, πήρε πολύ στα σοβαρά την περιγραφή τους. Κάποιοι ερευνητές δήλωσαν πως δεν υπήρχε κανένας λόγος να αμφιβάλει κανείς για την αλήθεια των όσων εξιστόρησαν. Πολλοί δημοσιογράφοι που παρέστη στη συνέντευξη έκαναν την ιστορία ακόμα πιο τρανταχτή, σε σημείο που ο Mothman έγινε ένα είδος θρύλου.

Ένα άλλο εξίσου περίεργο γεγονός ήταν το ότι όταν ο βοηθός του σερίφη ο οποίος είχε αναλάβει την υπόθεση πήγε στο εγκαταλειμμένο εργοστάσιο μετά την κατάθεση του ζεύγους, διαπίστωσε έκπληκτος παρεμβολές στα κύματα του ραδιοφώνου του αυτοκινήτου του. Όπως κατέθεσε κι αυτός στη συνέχεια, ο ήχος της παρεμβολής ήταν πολύ ισχυρός και έμοιαζε με τον ήχο που κάνει μια κασέτα όταν την περνάμε στα γρήγορα. Ο ήχος ήταν τόσο δυνατός που χρειάστηκε να κλείσει το ραδιόφωνο.

Από τότε και μέχρι το Νοέμβριο του 1967, υπήρξαν πολλές αναφορές από άτομα που ισχυρίζονταν ότι είδαν τον άνθρωπο-κουκουβάγια. Σε μια από αυτές, περιγράφουν το πλάσμα σαν κάτι που σηκώθηκε αργά από το έδαφος: «ένα μεγάλο γκρίζο πράγμα, πιο ψηλό και από τον άνθρωπο, που δεν είχε κεφάλι, είχε όμως δυο μεγάλους κόκκινους κύκλους ψηλά στο στήθος».

Τουλάχιστον εκατό άτομα είδαν το πλάσμα και, από το σύνολο των μαρτυριών τους, εξήχθη η ακόλουθη γενική περιγραφή του: ύψος μεταξύ 1,50 και 2,10 μέτρων, φαρδύτερο από άνθρωπο, περπατά με δυσκολία με πόδια σαν κι αυτά που έχουν οι άνθρωποι, και σέρνοντάς τα. Βγάζει έναν ήχο σαν τσίριγμα. Τ μάτια του βρίσκονται στην κορυφή της πλάτης. α φτερά του είναι όμοια με εκείνα της νυχτερίδας, αλλά δεν τα χτυπά όταν πετάει. Όταν απογειώνεται ανεβαίνει ευθύς κατά πάνω, όπως ένα ελικόπτερο. Το χρώμα του είναι γκρι ή μαύρο. Δυο μάρτυρες δήλωσαν ότι είχαν ακούσει κάτι σαν "μηχανικό βουητό" τη στιγμή που πετούσε από πάνω τους.

Για έναν περίπου χρόνο, τα περίεργα γεγονότα διαδέχονταν το ένα το άλλο στην περιοχή. Επιστήμονες, ερευνητές, κυνηγοί φαντασμάτων συρρέουν κατά δεκάδες, ο πιο διάσημος από αυτούς είναι ο John Keel, δημοσιογράφος-συγγραφέας που έγινε κατά κάποιο τρόπο ο κύριος χρονικογράφος της υπόθεσης Mothman.

Η έλευση του Mothman δεν ήταν όπως φαίνεται ένα τυχαίο γεγονός αλλά κάτι που θα προειδοποιούσε κάποιους ανθρώπους για ένα τραγικό γεγονός που βρισκόταν στα σκαριά. Γίνεται λόγος για την κατάρρευση μιας μεγάλης γέφυρας που προκάλεσε το θάνατο 77 αθώων ανθρώπων μέσα σε μια νύχτα. Εκείνες τις τραγικές στιγμές πολλοί άνθρωποι φέρονται να είδαν δυο φωτεινά κόκκινα σημάδια στο νυχτερινό ουρανό. Μετά από αυτό, κανείς δεν είναι σίγουρος να ξαναείδε τον Mothman.

Ποιος ήταν λοιπόν ο Mothman και ποια η σχέση του με το τραγικό περιστατικό; Ό,τι και να ήταν το πλάσμα, όλα συγκλίνουν στο ότι δεν είχε σχέση με κάποια απάτη. Υπήρχαν πολλοί αξιόπιστοι μάρτυρες που είχαν δει το ίδιο πράγμα. Προτάθηκε σαν εξήγηση ότι το πλάσμα δεν ήταν τίποτα περισσότερο από έναν πελαργό, που είχε κατά πάσα πιθανότητα μεταναστεύσει νότια του Καναδά. Όπως και να' χε, ήταν μια κάποια εξήγηση, αν και οι μάρτυρες την απομάκρυναν αμέσως ακόμα και σαν πιθανότητα αφού εκείνο που είχαν δει δεν είχε τίποτα πάνω του από πελαργό.

Ελλείψει λογικής εξήγησης, η υπόθεση Mothman παραμένει ένα μυστήριο. Το όλο θέμα βρίθει εντυπωσιακών ιστοριών, αλλά εκείνο που το κάνει μοναδικό είναι οι μαρτυρίες πλήθους ανθρώπων, ατόμων που χαρακτηρίσθηκαν άξιοι εμπιστοσύνης, ακόμα και δικαστικών λειτουργών αλλά και αστυνομικών της περιοχής.
Back to top
View user's profile Send private message Visit poster's website


Joined: 11 Jan 2006
Posts: 886
Location: All my GHOSTs are HOUNDing me...








Post Posted: Wed Apr 16, 2008 6:48 pm
Post subject: 6ο Επεισόδιο
Reply with quote

(Τίτλος Επεισοδίου) Ανθρωπάριο του Penfield
Ο Καναδός Wilder Penfield (25 Ιανουαρίου 1891 – 5 Απριλίου 1976), υπήρξε πρωτοπόρος ερευνητής και εξαίρετος χειρουργός. Με τον συνάδελφό του, Herbert Jasper, καθιέρωσαν την τεχνική Montreal, με την οποία θεράπευσε ασθενείς με σοβαρή επιληψία, καταστρέφοντας τα νευρικά κύτταρα του εγκεφάλου από τα οποία ξεκινούσαν οι κρίσεις.

Διεγείροντας τον εγκεφαλικό φλοιό με ηλεκτρόδια, ενώ ο ασθενής διατηρούσε ακόμα τις αισθήσεις και τη συνείδησή του (μόνο με τοπική αναισθησία), παρατήρησε τις αντιδράσεις του οργανισμού και ανακάλυψε τις περιοχές του εγκεφάλου που ήταν υπεύθυνες για κάθε αντίδραση.

Έτσι αυτή η τεχνική του επέτρεψε να δημιουργήσει χάρτες του αισθητικού και κινητικού φλοιού του εγκεφάλου, γνωστοί ως ανθρωπάρια (κινητικό και αισθητικό), καταδεικνύοντας τη σύνδεσή τους με τα διάφορα μέλη και όργανα του σώματος. Αυτοί οι χάρτες χρησιμοποιούνται μέχρι σήμερα πρακτικά απαράλλακτοι. Η δουλειά του συνέβαλε σε μεγάλο βαθμό στην κατανόηση της λειτουργίας του εγκεφάλου.

Το κινητικό ανθρωπάριο είναι η φυσική αναπαράσταση του φλοιού της πρωτογενούς κινητικής χώρας, που αντιστοιχεί στον φλοιό της πρόσθιας κεντρικής έλικας και τμήματος του παράκεντρου λοβίου, δηλαδή των τμημάτων του φλοιού που είναι υπεύθυνα για τον εκτελεστικό προγραμματισμό της κίνησης (και όχι το συντονισμό της). Υπάρχει σωματοτοπογραφική διάταξη στην πρόσθια κεντρική έλικα: προς τα κάτω οι περιοχές για το φάρυγγα, τα χείλη και τους μυς της κεφαλής. Πιο πάνω για το άκρο χέρι, το άνω άκρο, τον κορμό και για το κάτω άκρο για το οποίο ξεπερνάει το άνω χείλος του ημισφαιρίου και έρχεται στην έσω επιφάνεια, στο παράκεντρο λόβιο.



Το αισθητικό ανθρωπάριο είναι η φυσική αναπαράσταση του φλοιού της κοινής αισθητικότητας, περιοχή που αντιστοιχεί στην οπίσθια κεντρική έλικα και το οπίσθιο τμήμα του παράκεντρου λοβίου και είναι υπεύθυνη για τις αισθήσεις της αφής, πίεσης, πόνου, θερμοκρασίας και αισθητικότητας του κινητικού συστήματος. Υπάρχει και στον φλοιό της οπίσθιας κεντρικής έλικας συγκεκριμένη σωματοτοπογραφική διάταξη των διαφόρων περιοχών του αντίθετου ημιμορίου του σώματος, η οποία προσομοιάζει με το κινητικό ανθρωπάριο.



Αν προσπαθήσουμε να αναπαραστήσουμε τα ανθρωπάρια στον τρισδιάστατο χώρο το αποτέλεσμα θα είναι μια αλλόκοτη φιγούρα όπως αυτές που φαίνονται στην εικόνα πιο κάτω. Αυτό συμβαίνει επειδή όσο μεγαλύτερη λειτουργική σημασία κατέχει μια περιοχή ή ένα όργανο, τόσο μεγαλύτερη έκταση καταλαμβάνει στον φλοιό του εγκεφάλου. Έτσι παρατηρούμε ότι το κινητικό ανθρωπάριο παρουσιάζεται με μεγάλα χέρια επειδή εκτελούν λεπτές και εξειδικευμένες κινήσεις, ενώ το αισθητικό ανθρωπάριο με μεγάλο κεφάλι, χείλη, γλώσσα και γεννητικά όργανα.




(15:01) Sorei 「祖霊」
Η Ιαπωνική λέξη sorei, αναφέρεται στα πνεύματα των προγόνων. Ειδικότερα, αναφέρεται στα πνεύματα εκείνων των προγόνων οι οποίοι είναι οι τιμώμενοι ειδικών τελετών μνήμης που γίνονται σε συγκεκριμένες ημερομηνίες μετά το θάνατό της. Οι ημερομηνίες και η συχνότητα αυτών των τελετών, ποικίλουν από περιοχή σε περιοχή της Ιαπωνίας. Για παράδειγμα, κατάλληλες περιστάσεις ενδέχεται να είναι τα 33 και τα 50 χρόνια μετά θάνατον.


(19:58) G.C.S.
Από τα αρχικά των λέξεων Glasgow Coma Scale (Κλίμακα Κώματος της Γλασκώβης). Πρόκειται μια αριθμητική κλίμακα για τον υπολογισμό του βάθους του κώματος με βάση τρεις λειτουργίες:

α) το άνοιγμα των ματιών
β) τις κινητικές και
γ) τις λεκτικές αντιδράσεις

Η Κλίμακα Κώματος της Γλασκώβης κυμαίνεται από το 3 (κλειστά μάτια, καθόλου κινητικές και λεκτικές αντιδράσεις) μέχρι το 15 (έχει τα μάτια ηθελημένα ανοιχτά, υπακούει σε εντολές και είναι προσανατολισμένος/η). Ένας βαθμός από 3 έως 8 στην Κλίμακα Κώματος της Γλασκώβης θεωρείται σοβαρή εγκεφαλική βλάβη, από 9 έως 12 θεωρείται μέτρια εγκεφαλική βλάβη, ενώ από 13-15 θεωρείται ήπια εγκεφαλική βλάβη (Lezak, 1995).

Η κλίμακα συντάχτηκε το 1974 από τους Graham Teasdale και Bryan J. Jennett, καθηγητών νευροχειρουργικής του Πανεπιστημίου της Γλασκώβης. Αρχικά χρησιμοποιούνταν μόνο για τον έλεγχο κρανιακών κακώσεων, ωστόσο σήμερα αποτελεί εύχρηστο εργαλείο στα χέρια όλων των υπηρεσιών που φροντίζουν σοβαρά τραυματισμένους ασθενείς. Επιπλέον εντός των νοσοκομείων βοηθά στην παρακολούθηση χρόνιων ασθενών που βρίσκονται στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας.


(20:24) Μιδαζολάμη
Αν και στο παρελθόν χρησιμοποιήθηκαν πολλές κατηγορίες φαρμάκων για καταστολή και αγχόλυση, σήμερα τα πιο συχνά χρησιμοποιούμενα φάρμακα, είναι οι βενζοδιαζεπίνες με κύριους εκπροσώπους την Μιδαζολάμη (Dormicum), την Διαζεπάμη (Valium, Stedon, Atarviton) και την Λοραζεπάμη (Tavor). Η Τριαζολάμη μετά το γνωστό Halcion story χρησιμοποιείται όλο και σπανιότερα, λόγω της μεγάλης συχνότητας εμφάνισης βαρειών ψυχοσωματικών διαταραχών όπως: επιθετικότητα, διανοητική σύγχυση, παράξενη συμπεριφορά, παραισθήσεις και παρατεταμένη αμνησία. Τα τελευταία χρόνια ιδιαίτερα δημοφιλές είναι το σχήμα χορήγησης βενζοδιαζεπινών το βράδυ της προηγούμενης, καθώς και το πρωί της ίδιας ημέρας της εγχείρησης, γιατί παρέχει με ιδιαίτερη ασφάλεια, αγχόλυση αμνησία και επιθυμητή καταστολή, χωρίς αξιόλογα αναπνευστικά προβλήματα (σε μη αναπνευστικούς ασθενείς).

Η Μιδαζολάμη είναι η πλέον διαδεδομένη βενζοδιαζεπίνη στις ΗΠΑ σαν φάρμακο προνάρκωσης. Είναι φάρμακο υδατοδιαλυτό με χρόνο ημιζωής 2,5 ώρες (εύρος 2,1 ως 3,4 ώρες, 5,6 ώρες για τους ηλικιωμένους και 8,4 ώρες για τους παχύσαρκους), και στην Ελλάδα δεν κυκλοφορεί σε μορφή δισκίων. Η από του στόματος χορήγηση του ενέσιμου διαλύματος χρησιμοποιείται για την προνάρκωση των παιδιατρικών ασθενών. Το 50% της από του στόματος χορηγηθείσης δόσεως υφίσταται τον μεταβολισμό της πρώτης διόδου (first - pass) ήπαρ, καθώς και εν μέρει εξωηπατικό μεταβολισμό. Οι μεταβολίτες της μιδαζολάμης έχουν αμελητέα υπναγωγά αποτελέσματα. Η Μιδαζολάμη δεν ευθύνεται γιά θρομβώσεις ή θρομβοφλεβίτιδες, αλλά μερικές φορές μπορεί να προκαλεί ναυτία. Η δόση της μιδαζολάμης θα πρέπει να ελαττώνεται ανάλογα με την πρόοδο της ηλικίας. Έτσι μια δοσολογία 0,15 mg/kg που είναι κατάλληλη για έναν 20 ετών ασθενή, θα πρέπει να μετατραπεί σε 0,1 mg/kg για έναν εξηντάχρονο ή σε 0,03 mg/kg για έναν ενενηντάχρονο ηλικιωμένο.

Η από του στόματος χορήγηση μιδαζολάμης σε δοσολογία 0,5 mg/kg, προκαλεί σημαντική αγχόλυση και επαρκή καταστολή σε παιδιά. Όμως το φάρμακο έχει μια εξαιρετικά πικρή γεύση, που είναι δύσκολο να καλυφθεί ακόμα και αν το φάρμακο δοθεί μέσα σε ζαχαρούχο ή σοκολατούχο διάλυμα. Η παραπάνω δόση είναι αρκετή ώστε το παιδί να αποχωριστεί από την μητέρα μέσα σε 10 λεπτά. Με την συγκεκριμένη δοσολογία, εάν η διαδικασία του χειρουργείου διαρκέσει περίπου 30 λεπτά ή περισσότερο με αναισθησία με αλοθάνιο, τότε η ανάνηψη δεν παρατείνεται.

Προτεινόμενες δόσεις :
Ουσία: μιδαζολάμη – dormicum
Δόση: 0,06 - 0,07 mg/kg
Οδός χορήγησης: IV (ενδοφλέβια)
Χρόνος ημίσιας ζωής (t1/2): 1,9 0,6


(20:27) Αξονική
Αναφέρεται στην Αξονική Τομογραφία. Η Αξονική Τομογραφία ή Υπολογιστική Τομογραφία είναι ακτινολογική μέθοδος εξέτασης του ανθρώπινου σώματος. Μπορεί να απεικονίσει σε κάθετες τομές ολόκληρο το σώμα, χρησιμοποιώντας την ακτινοβολία Χ.

Η αξονική τομογραφία εισήχθη στην ιατρική διαγνωστική τη δεκαετία του 1970 και έφερε επανάσταση στο χώρο. Ξεκίνησε από τις ΗΠΑ και το πρώτο όργανο που μελετήθηκε με αυτήν ήταν ο εγκέφαλος. Η μέθοδος έτυχε ταχέως καθολικής αποδοχής, κυρίως, για το ότι δεν προκαλεί καμία ταλαιπωρία στους ασθενείς και έχει μεγάλη διαγνωστική ακρίβεια.

Οι αξονικές τομογραφίες λαμβάνονται με ένα μεγάλο όργανο, που καλείται αξονικός τομογράφος. Ο εξεταζόμενος τοποθετείται σε ύπτια θέση σε ένα κινούμενο κάθισμα το οποίο αργά διέρχεται μέσω μιας κυκλικής τρύπας του μηχανήματος. Απαγορεύεται απαραιτήτως να ακτινοβοληθούν οι οφθαλμοί, γι' αυτό και το κεφάλι τοποθετείται με κλίση 15ο προς τα κάτω. Όση ώρα ο εξεταζόμενος βρίσκεται μέσα στην κυκλική περιοχή ακτινοβολείται με ακτίνες Χ ανά τακτά χρονικά διαστήματα.

Με αυτήν τη μέθοδο λαμβάνονται κάθετες λεπτές τομές (συνήθως μεταξύ 6-10 χιλιοστών) του ανθρώπινου σώματος, οι οποίες αποτυπώνονται σε φιλμ και εκτυπώνονται σε ειδικό χαρτί, με χρώμα μαύρο - άσπρο και διαφανές. Τα συμπαγή μόρια φαίνονται καλύτερα. Έτσι απεικονίζεται το εσωτερικό του σώματος και επιτρέπεται στον εξεταστή να αναζητήσει βλάβες μέσα στα όργανα ή να εντοπίσει ανωμαλίες σε σημεία που ήταν αδιανόητο να εντοπιστούν με την απλή ακτινογραφία.

Ορισμένες φορές η εξέταση γίνεται μετά από ενδοφλέβια έγχυση σκιερής ουσίας (ιωδιούχο σκιαγραφικό), ενώ σε κάποιες ειδικές περιπτώσεις λαμβάνονται πολύ λεπτές τομές 1-2 χιλ.

Η αξονική τομογραφία, παρά τα τεράστια θετικά της, έχει και ορισμένα μειονεκτήματα. Τα πιο βασικά είναι:

1) Ο εξεταζόμενος ακτινοβολείται με μεγάλη ποσότητα ακτίνων Χ, και η ακτινοβολία έχει διαπιστωθεί ότι είναι ένας μεταλλαξιογόνος παράγοντας
2) Ένα πολύ μικρό ποσοστό ανθρώπων εμφανίζει αλλεργία στη σκιαγραφική ουσία
3) Η εικόνα είναι σχετικά «άκαμπτη», αφού η μέγιστη κλίση λήψης που επιτυγχάνεται είναι 20ο. Για ορισμένα από αυτά τα σημεία, εξέλιξη της αξονικής θεωρείται η μαγνητική τομογραφία
4) Δεν απεικονίζει καλά τα μαλακά μόρια


(21:56) Kimi
Χρησιμοποιείται η λέξη kimi (σημαίνει «εσύ»), η οποία υποδηλώνει μια κάποια οικειότητα.
Back to top
View user's profile Send private message Visit poster's website
Display posts from previous:   
This forum is locked: you cannot post, reply to, or edit topics.     This topic is locked: you cannot edit posts or make replies.     AnimeClipse Forum Index » Ghost Hound / Shinreigari (DROPPED) All times are GMT + 2 Hours
Page 1 of 1

 
Jump to:   
You cannot post new topics in this forum
You cannot reply to topics in this forum
You cannot edit your posts in this forum
You cannot delete your posts in this forum
You cannot vote in polls in this forum




Powered by phpBB © 2001, 2002 phpBB Group






MKPortal M1.1 Rc1 ©2003-2005 All rights reserved
Page generated in 0.00904 seconds with 5 queries